Schildpadvijver 1 - de ideeën

het 3d model van een schildpadvijver voor europese moerasschildpadden

11Aug

Na jaren is het eindelijk zover... een echte vijver voor de schildpadden. In mijn geval heb ik Emys orbicularis en Mauremys leprosa welke beide uit Europa komen. Deze verschillen qua wensen iets van de meer bekende geelwangen, geelbuiken en roodwangen. Het zijn minder sterke zwemmers en zijn meer van het scharrelen over de bodem.

De oppervlakte die ik ter beschikking heb is 480 X 165 cm. Hierin moet dus de vijver en voldoende land zijn om te zonnen en eieren af te zetten. Alles begint dus met de (rand)voorwaarden waar het moet voldoen.

Mijn schildpadvijver wensen

  • Zoveel mogelijk zwemwater
  • Geen stijle wanden
  • Ruimte voor voldoende planten
  • makkelijk te onderhouden
  • rekening houden met dat het terras langs de lengte loopt niet instort.

De afwegingen

Zoveel mogelijk zwemwater kun je bereiken op 2 manieren. Een grote oppervlakte of dieper gaan. Een te grote oppervlakte kan niet ivm de rest van de tuin. Dieper gaan zou wel kunnen. Echter kom dan gelijk in de knoei met wens om geen stijle wanden te hebben. Hoe dieper je gaat, des te meer ruimte je nodig hebt om iets te maken waardoor de schildpadden ook in kouder water toch omhoog kunnen kruipen. De keuze is dan om maar 45 cm diep te gaan. Dit is voor deze dieren voldoende en dan kun je met relatief weinig ruimte toch goede mogelijkheden creeeren om omhoog te kruipen.

De laatste drie wensen houden ook verband met elkaar. Er zijn talloze mogelijkheden om een vijver te maken. De meest gangbare zijn:

  • kant-en-klare polyester bak
  • vijverfolie
  • beton
  • HDPE

De kant-en-klare bakken hebben allemaal stijle wanden en meestal een diepte van 60 of meer cm. 60 cm was prima geweest echter aan die stijle wanden kun je weinig doen. Tevens zijn de bakken met een beetje volume altijd breder dan 160 cm. Dan kan ik niet kwijt. De optie om vijverfolie te gebruiken is er ook. Hiermee kun je veel kanten op en hele natuurlijke vijvers maken. Mijn keuze was dan om dit te laten lassen zodat er zo min mogelijk vouwen in komen. Gezien de grilligheid van de schuine delen zouden er veel vouwen komen. Ook aan de rechte stukken langs het terras. Een vouw heeft nadelen. Er kunnen bacterieen in nestelen en een schildpad kan er in vast komen te zitten en verdrinken. Ik neem dat voor iedereen duidelijk is dat dit niet een gewenste situatie is. Met lassen kun je dit voorkomen. Echter met vijverfolie kun je minder makkelijk met boomstammen werken. Fatsoenlijk vijverfolie is maar 1 mm dik. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Daarnaast moet de kant aan het terras goed worden onderstut tegen het wegzakken van het zand. Water duwt natuurlijk wel terug, maar je kunt er niet vanuit gaan dat dit voldoende is. In mijn mening met elk gedeelte self-supporting zijn.

Met beton kun je ook een vijver maken. Met beton maak je de vorm in de grond welke afwerkt met polyester. Dit is een behoorlijke klus. Nu is dat niet erg, echter je krijgt het er nooit meer fatsoenlijk uit. Deze optie is snel van tafel gegaan.

De laatste op is een bak van HDPE laten maken. Dit zijn platen van 1 cm dik die aan elkaar worden gelast. De hoeken worden afgekit. Eigenlijk is het een uit de kluiten gegroeid aquarium. Dit is een relatief prijzige optie maar gaat 30+ jaar mee en is veel sterker dan folie. Tevens is een HDPE bak makkelijk schoon te maken en je kunt er van alles aan stenen en boomstammen in kwijt.

De uiteindelijke oplossing

Uiteindelijk ben ik voor de HDPE bak gegaan. De stevigheid die het bied zowel binnen als buiten de bak, de 30+ jaar levensduur, makkelijk te onderhouden en de mogelijk om mijn eigen ontwerp te laten maken gaven de doorslag.

Nu kon ik bezig met het ontwerpen. Daarbij heb ik gekeken naar de behoeften en het gedrag van de soorten die in de vijverkomen. Dit is het 3D model van de bak.

In Schildpadvijver 2 - het ontwerp leg ik uit hoe ik aan dit model ben gekomen.