Trachemys caresheet

De trachymys soorten zijn makkelijk te houden en eisen geen moeilijke verzorging. Voldoende zwemwater en een droge en warme plek om te zonnen zijn het belangrijkst. Daarom zijn ze ook de meest voorkomende schildpadden in gevangenschap in Nederland.

Net als andere schildpadden zijn het geen knuffeldieren en daarom dienen ze ook zo min mogelijk te worden opgepakt. Wel worden ze snel handtam en kun je ze uit je hand laten eten. Als je je schildpad vast hebt gepakt of in het water hebt gezeten, altijd je handen wassen met zeep. Ook de trachymys kunnen vaak salmonella bij zich dragen.

Huisvesting

Voor twee volwassen trachymys soorten heeft u een tochtvrije huisvesting nodig van minimaal 150 x 50 x 50 centimeter (lengte x breedte x hoogte) met een land- en een watergedeelte. De waterdiepte moet minstens anderhalf tot twee keer de breedte van de grootste schildpad zijn. Deze diepte is belangrijk want de schildpad moet zich in het water kunnen omdraaien, mocht hij per ongeluk op zijn rug terecht komen.

Het aquarium moet voor een derde uit landgedeelte bestaan dat gemakkelijk te bereiken moet zijn en goed droog blijft. De schildpad moet hier kunnen opdrogen om zijn schild in goede conditie te houden.

Vrouwtjes hebben een zandgedeelte nodig om eieren te kunnen leggen. Op de bodem van het watergedeelte hoeft u geen bodembedekking te leggen, maar wilt u dit bedekken, gebruik dan bijvoorbeeld zand. Een te ruwe bodem kan het buikschild beschadigen. Planten zijn niet nodig, ze worden door de schildpad opgegeten en kunnen giftig zijn.

Schildpadden vervuilen hun leefomgeving snel, het is zaak het aquarium goed schoon te houden. Gebruik een goede pomp met filter.

Biologisch filter

Je kunt gemakkelijk een biologisch filter maken met een externe pomp, oude bloempotten, vliegengaas en kiezels. Maak van de bloempotten kleine stukjes en plaats deze ruim in het midden van de bak. Leg de aanvoerslang van de pomp hieronder ook in het midden op de bodem. Bedek het geheel met het vliegengaas (kunststof zodat het niet kan roesten). Bedek nu vervolgens de gehele bodem ruim met kiezels. Door de pomp worden alle uitwerpselen in de bodem getrokken waar deze kunnen composteren. Je hoeft geen sterke pomp te hebben. Een simpele Eheim of Sera is al voldoende.

Warmte en licht

Persoonlijk ben ik geen voorstander van het verwarmen van het water voor volwassen trachemys. Afgezien van het feit dat dit enorm veel stroom kost moet je er te allen tijde op letten dat het land nog warmer is. Lukt dat niet dan worden ze snel verkouden. De water temperatuur op kamer temperatuur en op het land een goede spot die de plek tot maximaal 40 graden verwarmd. Daarnaast is een UV-lamp ook nodig voor de aanmaak van vitamine D3. Je schildpad voor het raamzetten levert geen uv licht op. Dit wordt gefilterd door het raam. Wel levert het je veel alg op, iets waar je niet op zit te wachten.

‘S nachts kan de temperatuur dalen tot kamer temperatuur.

In de vijver

De trachemys soorten kunnen in de lente en zomer maanden goed buiten vertoeven. Ze zullen genieten van elk zonnestraaltje.

Belangrijk bij een vijver is dus voldoende plek om te zonnen. Dit kan op stenen aan de rand, naast de vijver of stronken die in het water liggen.

Naarmate het kouder wordt, worden ze trager. Dan is het belangrijk dat ze kruipend het water uit kunnen. Met steile wanden lukt dat niet. Als ze dit niet kunnen, kunnen ze verdrinken. Dit is vooral in de periode dat ze nog niet in winterslaap zijn, maar dat het water al wel is afgekoeld. Half oktober of als het water rond de 10 graden is, dienen ze naar binnen te worden gehaald.

Overwinteren in de vijver

Over het overwinteren in de vijver zijn de mening nogal verdeeld. Het kan wel, maar er zijn risico’s aan.

Voortplaning

Het mannetje manoeuvreert het vrouwtje zo, dat de dieren tegenover elkaar in het water liggen. Dan begint hij zijn voorpoten met zijn lange nagels in haar gezicht en op haar kop te trillen. Als het vrouwtje doorzwemt, zwemt het mannetje achteruit voor haar uit. Stemt het vrouwtje toe in de paring en stopt ze met zwemmen, dan zinken de dieren naar de bodem. Het mannetje beklimt het schild van het vrouwtje en houdt dit met alle vier de poten vast. Hierbij bijt hij het vrouwtje soms in de nek. Hierbij kunnen wondjes ontstaan.

Tijdens de paring schuift het mannetje naar achteren en laat hij zijn voorpoten los, hij staat dan verticaal in het water. Na de paring kan het vrouwtje het sperma bewaren. Een vrouwtje kan meerdere legsels in het jaar hebben. De eieren legt ze op het land. Ze graaft met haar achterpoten een kuil in het zand. Gemiddeld legt een vrouwtje per keer vijf tot twaalf eieren. Ze begraaft ze met zand om ze te beschermen.

Na gemiddeld 60 tot 100 dagen komen de eieren uit. De jongen hebben een eitand op hun kop om door de leerachtige eierschaal heen te breken. De pasgeboren schildpadjes zijn ongeveer twee tot drie centimeter lang. In het eerste jaar groeien ze snel. Later vertraagt de groei sterk, maar deze stopt nooit helemaal.

Mannetjes zijn geslachtsrijp op een leeftijd van twee tot vijf jaar, vrouwtjes pas op een leeftijd van vijf tot zeven jaar.