Callagurschildpad

Batagur borneoensis zonnend op kant
Moerasschildpad
  • Callagurschildpad
  • Nederlandse naam
  • Painted batagur
  • Engelse naam
  • Beschreven door
    Schlegel & Muller, 1844
  • Groote
    Gemiddelde groote man38 cm
    Gemiddelde groote vrouw60 cm
    Gemiddelde leeftijd60 jr

De Callagurschildpad, is ook wel bekend als Maleise rivierschild en Bonte rivierschildpad. Dit soort werd voor het eerst beschreven door Hermann Schlegel en Johannes Peter Müller in 1929. Zij noemden dit soort in eerste instantie Emys borneoensis gebruikt. Het is een rare en interessante schildpadsoort welke in Zuid Oost Azie woont. Ze leven in rivieren monden die op de zee uitlopen, mangroves en ook wel in zoetwater.

De Callagurschildpad heeft de UICN status Ernstig bedreigd en is één van de 25 sterkst bedreigde schildpadden ter wereld.

Omschrijving

Man onder en vrouw boven

De Callgurschildpad is een middelgrote tot grote schildpad. De vrouwen worden gemiddeld 60 centimeter groot met uitschieters tot wel 70 cm. De mannetjes worden gemiddeld 38 cm groot en blijven daarmee flink kleiner. Ze hebben verhoudingsgewijs een grote kop met twee varkens-achtige neusgaten. Hierdoor kunnen ze ook in dieper water leven. Ze hebben 5 nagels aan elke voorpoot. Het buikschild heeft geen schernierend deel.

Het rugschild is ovaal en aan de voorkant wat minder afgeplat dan aan de achterkant. De kleur varieert van licht geel tot olijf. Het buikschild is creme-achtig tot geel van kleur. Over de lengte van het rugschild lopen drie subtiele maar gebroken lijnen. De rand- en onderrandschilden hebben een grote zwarte vlek. Deze kunnen soms tot een streep versmelten, vooral naar achteren toe.

De vrouwen hebben een grijs-achtige kop en poten. Tijdens de het paarseizoen worden ze iets meer rood-achtig van kleur.

Mannelijke Callagur schildpad tijdens paar seizoen

Aan de mannen heeft dit soort zijn naam te danken. De mannen zijn kleiner en hebben een dikkere staart. Tijdens het paarseizoen verandert deze drastisch van kleur. Van grijs-achtig schildpad naar een bijzonder bonte schildpad. De mannen krijgen een witte kop en nek met boven op de kop een zwartomrande rode vlek lopend vanaf tussen de ogen. De bek kleurt zwart.

Het contrast van het rugschild wordt groter. Het rugschild wordt lichtgeel tot wit en de drie strepen verkleuren van licht grijs naar donkergroen of zwart.

Deze bijzondere kleurveranderingen is veel voorkomend bij hagedissen maar niet bij schildpadden.

Gedrag

Ze staan niet bekend als agressief, maar kunnen zeer gemeen bijten.

Habitat

De Callagur borneoensis komen voor in Zuid Oost Azie in het Sundaland archipel. Hun gebied rijkt van het zuiden van Thailand, Maleisie, Bornea en het eiland Sumatra in Indonesie. De vrouwtjes migreren wel tot op 3 km binnen hun gebied voor het leggen van hun eieren.

Ze leven in meren, rivieren die uitmonden op de zee, mangroves. Ook komen ze voor in andere gebieden die onderhevig zijn aan eb en vloed. Tijdens het paarseizoen migreren ze. De vrouwtjes leggen hun nesten op stranden vergelijkbaar aan die waar zeeschildpadden ook nesten leggen.

Doordat ze leven in gebieden die in verbinding staan met de zee, kunnen ze goed tegen zout water. Zelf jongen kunnen enkele weken in zeewater overleven. Dit is voor een zoetwaterschildpad erg uitzonderlijk. De jongen worden geboren op het strand en gaan langs de kust opzoek naar rivieren om daar in op te groeien.

Voeding

De jonge Cullagur schildpadden zijn omnivoor. De volwassen dieren herbivoor en eten voornamelijk mangrove fruit, gevallen bladeren, scheuten en het groen van planten op de oever. Riviergras wordt ook veelvuldig gegeten. Heel uitzonderlijk worden weekdieren en schelpdieren gegeten.

Voortplanting

Kaart