Schildrot

Schildrot ontstaat door een infectie van het schild met bacteriën en/of schimmels. Vooral beschadigingen aan het schild zijn een plaats waarlangs deze organismen het lichaam binnen dringen. Ook een onevenwichtige voeding kan tot schildafwijkingen leiden, zodat het gevoeliger wordt voor een infectie. In een vochtig milieu kunnen bacteriën en schimmels beter groeien, zodat de infectiedruk hoog kan worden. Bij schildrot zien we een verkleuring en afbrokkelen van het schild. Bij een doorgaande infectie raakt ook de lederhuid aangetast en later kan zelfs het botweefsel daaronder aangetast worden, waarbij het kan komen tot de vorming van abcessen in het bot. De dood kan zelfs optreden als deze abcessen doorbreken naar de buikholte. Als de dieren erg aangetast zijn, willen ze vaak niet meer goed eten. Zorg daarom altijd voor een goede voeding en goede hygiëne. Zorg ervoor dat schildpadden hun schild niet kunnen beschadigen aan ruwe oppervlakten en dat ze altijd een kans hebben om hun schild te drogen onder een warmte lamp. Schimmels en bacteriën groeien meestal slechter in een zuur milieu, een pH van minder dan 6,5 is dan ook ideaal. Behandeling bestaat uit het curetteren van het schild en antibioticumzalf of eventueel parenterale antibioticum, maar raadpleeg uw dierenarts hiervoor.